Υπάρχω για να ληστεύω την ανυπαρξία (Γιάννης Πατίλης)

Υπάρχω για να ληστεύω την ανυπαρξία.
Από κει κουβαλάω με κόπο
Υπέροχα ποιήματα.
Είναι διάφανα, φωτεινά κι ανέκφραστα.
Αλλά στο δρόμο μου πέφτουνε, σπάνε.
Τα μπαλώνω, τα κολλάω με λέξεις.
Με λέξεις που οι άνθρωποι λένε.
Μ’ αυτά που ξέρω, που βλέπω κι ακούω.
Και τα χαλάω μ’ αυτό που υπάρχει.

Γιάννης Πατίλης, Ζεστό μεσημέρι (Αθήνα 1984)

Σχόλια

Ποιήματα
Αρέσει σε %d bloggers: