Σε μια με τα σταχτιά (Μενέλαος Λουντέμης)

beach-clouds

Θαρρούσα ως τώρα –φίλοι μου καλοί–
Θαρρούσα –ως τώρα–
Πως όλα βάδιζαν στη γη
με το αληθινό τους χρώμα.
Η χαρά άσπρη. Η θλίψη χλωμή. Συνέχεια ανάγνωσης “Σε μια με τα σταχτιά (Μενέλαος Λουντέμης)”

Το πιο καθαρό πράγμα της δημιουργίας (Νικηφόρος Βρεττάκος)

Δεν ξέρω, μα δεν έμεινε καθόλου σκοτάδι.
Ο ήλιος χύθηκε μέσα μου από χίλιες πληγές.
Και τούτη τη λευκότητα που σε περιβάλλω
δε θα τη βρεις ούτε στις Άλπεις, γιατί αυτός ο αγέρας
στριφογυρνά ως εκεί ψηλά και το χιόνι λερώνεται.
Και στο λευκό τριαντάφυλλο βρίσκεις μια ιδέα σκόνης.
Το τέλειο θαύμα θα το βρεις μοναχά μες στον άνθρωπο:
λευκές εκτάσεις που ακτινοβολούν αληθινά
στο σύμπαν και υπερέχουν. Το πιο καθαρό πράγμα λοιπόν της δημιουργίας
δεν είναι το λυκόφως, ούτε ο ουρανός που καθρεφτίζεται μες στο ποτάμι,
ούτε ο ήλιος πάνω στης μηλιάς τ’ άνθη.
Είναι η αγάπη.

Νυχτώνει στα Γρεβενά (Τάσος Λειβαδίτης)

Νυχτώνει στα Γρεβενά, βρέχει πικρά
κι έχω να λάβω γράμμα της απ’ τις δεκαεπτά
νύχτα πικρή και πού θα βγει
σκοπός το βράδυ στην πύλη πάλι επτά μ’ εννέα
άσε να ονειρευτώ ότι φιλάω την Αννιώ
μη με ξυπνάς, κυρ-δεκανέα
Συνέχεια ανάγνωσης “Νυχτώνει στα Γρεβενά (Τάσος Λειβαδίτης)”

Πήρα τους δρόμους του ουρανού (Τάσος Λειβαδίτης)

Να ’χα δυο χέρια δυο σπαθιά
να σε σκεπάσω, αγάπη μου
να μη σ’ αγγίζει ο πόνος
Να ’μουν αητός να ’χα φτερά
για να σε πάρω μακριά
να μη σε βρίσκει ο χρόνος
Συνέχεια ανάγνωσης “Πήρα τους δρόμους του ουρανού (Τάσος Λειβαδίτης)”

Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι (Οδυσσέας Ελύτης)

Α τι ωραία να ‘σαι νεφεληγερέτης
να γράφεις σαν τον Όμηρο εποποιίες στα παλιά παπούτσια σου
να μη σε νοιάζει αν αρέσεις ή όχι
τίποτε
Συνέχεια ανάγνωσης “Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι (Οδυσσέας Ελύτης)”