Επίλογος (Ζωρζ Ρόντενμπαχ, μετάφραση: Καρυωτάκης)

Επίλογος (Ζωρζ Ρόντενμπαχ, μετάφραση: Καρυωτάκης)

Φθινόπωρο είναι, βρέχει, να, και ο χρόνος όλο σβήνει!
Η νιότη σβήνει, σβήνεις, ω προσπάθεια ευγενική,
που μόνο εσέ θα σκεφτούμε πεθαίνοντας, σεμνή
προσπάθεια να περάσουμε και το Έργο μας να μείνει.
Συνέχεια ανάγνωσης “Επίλογος (Ζωρζ Ρόντενμπαχ, μετάφραση: Καρυωτάκης)”

Εωθινό (Φίλιπ Λάρκιν, μετάφραση: Δόικας / Κουτσουρέλης)

death

Δουλεύω όλη μέρα και τα κουτσοπίνω το βραδάκι
Ξυπνώ τις τέσσερις στο άηχο σκοτάδι και χαζεύω.
Κάποια στιγμή ο ήλιος θα φανεί στις άκρες τις κουρτίνας.
Μέχρι τότε θωρώ αυτό που ανέκαθεν υπήρχε
Τον θάνατο ακάματο, τώρα μια μέρα ολόκληρη πιο κοντά
Καθιστώντας κάθε άλλη σκέψη αδύνατη
Εκτός από το πού, πότε και πώς εγώ ο ίδιος θα πεθάνω.
Μάταιο ερώτημα. Ωστόσο ο τρόμος
Του να πεθαίνεις και του να είσαι νεκρός
Επιστρέφει για να με ακινητοποιήσει και να με τρομοκρατήσει.
Συνέχεια ανάγνωσης “Εωθινό (Φίλιπ Λάρκιν, μετάφραση: Δόικας / Κουτσουρέλης)”

Η πόλις (Κατερίνα Σημηντήρα)

girl

Μέσα στην πόλη αυτή ξοδεύτηκα.
Μέσα σε σκονισμένα δωμάτια διαμερισμάτων,
βιαστικοί απόηχοι ηττημένων οργασμών.
Αγάπες που ταυτίστηκαν με το πλήθος και χάθηκαν. Συνέχεια ανάγνωσης “Η πόλις (Κατερίνα Σημηντήρα)”