Κι έτσι, είναι κάπου μια ψυχή… (Ναπολέων Λαπαθιώτης)

Κι έτσι, είναι κάπου μια ψυχή... (Ναπολέων Λαπαθιώτης)

Κι έτσι, είναι κάπου μια ψυχή κι ανίδεη και καλή,
που την ποθώ και με ποθεί, και πού με περιμένει,
—μα πέφτει η νύχτα τι νωρίς, κι οι δρόμοι είναι θολοί,
κι όλοι τραβάμε βιαστικοί, σαν αργοπορημένοι… Συνέχεια ανάγνωσης “Κι έτσι, είναι κάπου μια ψυχή… (Ναπολέων Λαπαθιώτης)”

Η πόλις (Κατερίνα Σημηντήρα)

girl

Μέσα στην πόλη αυτή ξοδεύτηκα.
Μέσα σε σκονισμένα δωμάτια διαμερισμάτων,
βιαστικοί απόηχοι ηττημένων οργασμών.
Αγάπες που ταυτίστηκαν με το πλήθος και χάθηκαν. Συνέχεια ανάγνωσης “Η πόλις (Κατερίνα Σημηντήρα)”