Βροχερά απογεύματα – iii (Ιωάννης Τσιουράκης)

Βροχερά απογεύματα - iii (Ιωάννης Τσιουράκης)

Οι άγγελοι στέκουν ξάγρυπνοι τις νύχτες
παραμονεύουν τις μεγάλες σιωπές
να διανύσουν τις αποστάσεις
που αφήνουν ανάμεσά τους οι άνθρωποι.
Συνέχεια ανάγνωσης “Βροχερά απογεύματα – iii (Ιωάννης Τσιουράκης)”

Τα πρωινά περνούνε φωτεινά και έρημα (Τσέζαρε Παβέζε, Σπύρος Δόικας)

woman

Τα πρωινά περνούνε φωτεινά και έρημα.
Έτσι κάποτε άνοιγαν τα δικά σου μάτια.
Το πρωινό κυλούσε αργά, σαν μια θάλασσα
γεμάτη φως που λιμνάζει. Το πρωινό σιωπούσε. Συνέχεια ανάγνωσης “Τα πρωινά περνούνε φωτεινά και έρημα (Τσέζαρε Παβέζε, Σπύρος Δόικας)”