Κάθε απώλεια ένα κομμάτι μας παίρνει (Έμιλυ Ντίκινσον, μετάφραση: Σπύρος Δόικας)

Κάθε απώλεια ένα κομμάτι μας παίρνει (Έμιλυ Ντίκινσον, μετάφραση: Σπύρος Δόικας)

Κάθε απώλεια ένα κομμάτι μας αφαιρεί
Μια μήνη παραμένει
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος “Κάθε απώλεια ένα κομμάτι μας παίρνει (Έμιλυ Ντίκινσον, μετάφραση: Σπύρος Δόικας)”

Σε πείσμα του οτιδήποτε (Ε.Ε. Κάμινγκς, μετάφραση: Βασίλης Αμανατίδης)

Σε πείσμα του οτιδήποτε (Ε.Ε. Κάμινγκς, μετάφραση: Βασίλης Αμανατίδης)

σε πείσμα του οτιδήποτε
αναπνέει και κινείται, μια κι ο Θάνατος
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος “Σε πείσμα του οτιδήποτε (Ε.Ε. Κάμινγκς, μετάφραση: Βασίλης Αμανατίδης)”

Για τον θάνατο του Ρίτσαρντ Γουέστ (Τόμας Γκρέι, μετάφραση: Ζ. Δ. Αϊναλής)

Για τον θάνατο του Ρίτσαρντ Γουέστ (Τόμας Γκρέι, μετάφραση:  Ζ. Δ. Αϊναλής)

Τα γελαστά πρωινά για μένα λάμπουν μάταια,
Κι ο Φοίβος πορφυρός ανάβει τη χρυσή φωτιά:
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος “Για τον θάνατο του Ρίτσαρντ Γουέστ (Τόμας Γκρέι, μετάφραση: Ζ. Δ. Αϊναλής)”

Σονέτο 66 (Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, μετάφραση: Βασίλης Ρώτας, Βούλα Δαμιανάκου)

Σονέτο 66 (Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, μετάφραση: Βασίλης Ρώτας, Βούλα Δαμιανάκου)

Με όλα αυτά απόκαμα, ζητάω να αναπαυτώ στο μνήμα:
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος “Σονέτο 66 (Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, μετάφραση: Βασίλης Ρώτας, Βούλα Δαμιανάκου)”

Είμαστε τα πιόνια της παρτίδας που παίζουν οι ουράνιες δυνάμεις (Ομάρ Χαγιάμ, μετάφραση: Πάνος Τσαχαγέας)

Είμαστε τα πιόνια της παρτίδας που παίζουν οι ουράνιες δυνάμεις (Ομάρ Χαγιάμ, μετάφραση: Πάνος Τσαχαγέας)

Για να μιλησουμε ξεκαθαρα και δίχως περιστροφές
Είμαστε τα πιόνια της παρτίδας που παίζουν οι ουράνιες δυνάμεις.
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος “Είμαστε τα πιόνια της παρτίδας που παίζουν οι ουράνιες δυνάμεις (Ομάρ Χαγιάμ, μετάφραση: Πάνος Τσαχαγέας)”

Η Παράσταση (Oρέστης Λάσκος)

Mυστηριωδώς, με γράμματα πελώρια, και μοιραίως,
τοιχοκολήθηκαν παντού στην πολιτεία αφίς.
Στη μέση γράφανε «ZΩH» και κάτωθεν αυτής:
«Έργο σουρεαλιστικόν … αγνώστου συγγραφέως».
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος “Η Παράσταση (Oρέστης Λάσκος)”

Η τελική λύση (Μάνος Ελευθερίου)

Πάντα χρειάζεται να υπάρχει ένας άνθρωπος δίπλα σου (Μάνος Ελευθερίου)

Ανυποψίαστο, ελάχιστο απόγευμα…
Το σώμα που λάτρεψε τον ήλιο και που τώρα υποκρίνεται,
το δέντρο στην πεθαμένη θάλασσα
έσμιξε τη μνήμη
του καλοκαιριού
με τα δικά σου μάτια.
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος “Η τελική λύση (Μάνος Ελευθερίου)”