Εωθινό (Φίλιπ Λάρκιν, μετάφραση: Δόικας / Κουτσουρέλης)

death

Δουλεύω όλη μέρα και τα κουτσοπίνω το βραδάκι
Ξυπνώ τις τέσσερις στο άηχο σκοτάδι και χαζεύω.
Κάποια στιγμή ο ήλιος θα φανεί στις άκρες τις κουρτίνας.
Μέχρι τότε θωρώ αυτό που ανέκαθεν υπήρχε
Τον θάνατο ακάματο, τώρα μια μέρα ολόκληρη πιο κοντά
Καθιστώντας κάθε άλλη σκέψη αδύνατη
Εκτός από το πού, πότε και πώς εγώ ο ίδιος θα πεθάνω.
Μάταιο ερώτημα. Ωστόσο ο τρόμος
Του να πεθαίνεις και του να είσαι νεκρός
Επιστρέφει για να με ακινητοποιήσει και να με τρομοκρατήσει.
Συνέχεια ανάγνωσης “Εωθινό (Φίλιπ Λάρκιν, μετάφραση: Δόικας / Κουτσουρέλης)”

Η προσευχή του ταπεινού (Ζαχαρίας Παπαντωνίου)

Κύριε, σαν ήρθεν η βραδιά, σου λέω την προσευχή μου.
Άλλη ψυχή δεν έβλαψα στον κόσμο απ’ τη δική μου.
Εκείνοι που με πλήγωσαν ήταν αγαπημένοι.
Την πίκρα μου τη βάσταξα. Μου δίνεις και την ξένη.

Συνέχεια ανάγνωσης “Η προσευχή του ταπεινού (Ζαχαρίας Παπαντωνίου)”

Νομίζετε ίσως πως παραμιλάει ο πυρετός; (Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, μετάφραση, Γιάννης Ρίτσος)

Νομίζετε ίσως πως παραμιλάει ο πυρετός; Έγινε.
Έγινε στην Οντέσσα.
Συνέχεια ανάγνωσης “Νομίζετε ίσως πως παραμιλάει ο πυρετός; (Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, μετάφραση, Γιάννης Ρίτσος)”