Όταν κάποιος έχει γεράσει… (Μέγκιος, μετάφραση: Σπύρος Δόικας)

Όταν κάποιος έχει γεράσει... (Μέγκιος, μετάφραση: Σπύρος Δόικας)

Όταν κάποιος έχει γεράσει
και έχει το έργο του τελειώσει
έχει δικαίωμα στη γαλήνη, να πιάσει φιλία
με το θάνατο. Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος “Όταν κάποιος έχει γεράσει… (Μέγκιος, μετάφραση: Σπύρος Δόικας)”

Τα λουλούδια είναι χωρίς ελπίδα (Αντόνιο Πόρκια, μετάφραση: Σπύρος Δόικας)

Τα λουλούδια είναι χωρίς ελπίδα (Αντόνιο Πόρκια, μετάφραση: Σπύρος Δόικας)

Τα λουλούδια είναι χωρίς ελπίδα.
Διότι η ελπίδα είναι αύριο
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος “Τα λουλούδια είναι χωρίς ελπίδα (Αντόνιο Πόρκια, μετάφραση: Σπύρος Δόικας)”

Απλές επιθυμίες (Τζοκόντα Μπέλλι, μετάφραση: Έλενα Σταγκουράκη)

Απλές επιθυμίες (Τζοκόντα Μπέλλι, μετάφραση: Έλενα Σταγκουράκη)

Σήμερα θα ’θελα τα δάχτυλά σου ιστορίες να γράφουν στα μαλλιά μου
θα ’θελα στον ώμο φιλιά
χουχούλιασμα Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος “Απλές επιθυμίες (Τζοκόντα Μπέλλι, μετάφραση: Έλενα Σταγκουράκη)”

Διατρέχοντάς σε (Τζοκόντα Μπέλλι, μετάφραση: Έλενα Σταγκουράκη)

Διατρέχοντάς σε (Τζοκόντα Μπέλλι, μετάφραση: Έλενα Σταγκουράκη)

Θέλω τη σάρκα σου να δαγκώνω,
σάρκα αλμυρή και όλο ρώμη,
ξεκινώντας απ´τα όμορφα τα μπράτσα σου,
ίδια με κλαδιά ερυθρίνας, Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος “Διατρέχοντάς σε (Τζοκόντα Μπέλλι, μετάφραση: Έλενα Σταγκουράκη)”

Η Αγάπη του Βικέντιου (Φρειδερίκος Μιστράλ, μετάφραση: Καρυωτάκης)

Η Αγάπη του Βικέντιου (Φρειδερίκος Μιστράλ, μετάφραση: Καρυωτάκης)

Λέει: Σ’ αγαπώ· δεν τρώω, δεν πίνω…
Μιρέγια, ιδέ το χόρτο εκείνο
που το ζυγώνουν τα κύματα τώρα.
Φυτρώνει στα ρηχά νερά,
δυο μόνο ανθάκια έχει μικρά
κι είναι, Μιρέγια, μια χαρά.
Όμως αν έρθει της αγάπης η ώρα,
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος “Η Αγάπη του Βικέντιου (Φρειδερίκος Μιστράλ, μετάφραση: Καρυωτάκης)”

Επίλογος (Ζωρζ Ρόντενμπαχ, μετάφραση: Καρυωτάκης)

Επίλογος (Ζωρζ Ρόντενμπαχ, μετάφραση: Καρυωτάκης)

Φθινόπωρο είναι, βρέχει, να, και ο χρόνος όλο σβήνει!
Η νιότη σβήνει, σβήνεις, ω προσπάθεια ευγενική,
που μόνο εσέ θα σκεφτούμε πεθαίνοντας, σεμνή
προσπάθεια να περάσουμε και το Έργο μας να μείνει.
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος “Επίλογος (Ζωρζ Ρόντενμπαχ, μετάφραση: Καρυωτάκης)”

Μοναξιά (Μάρκος Μέσκος)

Μοναξιά (Μάρκος Μέσκος)

Έτσι φαντάζεσαι. Συχνά όμως δεν είναι.

Ξαφνική πετριά στο νερό κύκλος και κύκλος έγκλειστον δείχνει
την πληγή που τσάκισε την ηρεμία και τώρα αφηγείται:
πρώτα η σιωπή∙ και τα λησμονημένα κόκκινα φύλλα
στο χώμα κείτονται ή στον αέρα κοκόρια αποκεφαλισμένα
ελάχιστα ελπίζουν. Άγνωστα τα ηχηρά παιχνίδια — σιωπή
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος “Μοναξιά (Μάρκος Μέσκος)”