Ξαπλωμένη ώρες στο κρεβάτι με κλειστά παράθυρα… (Γιόλα Αναγνωστοπούλου)

Ξαπλωμένη ώρες στο κρεβάτι με κλειστά παράθυρα και τραβηγμένες κουρτίνες χωρίς θόρυβο ούτε την ανάσα μου καν και βυθισμένη στη μπαμπακένια νάρκη μπλεγμένη με σωματικά down φοβερά -σαν θάνατος- χωρίς πόνο ή αγωνία, σχεδόν χαρούμενη, παρόλο νεκρή, ήχος κανείς, ομίχλη μόνο που κατεβαίνει, το κουδούνι έπεσε σαν βόμβα μες στο μυαλό. Συνέχεια ανάγνωσης “Ξαπλωμένη ώρες στο κρεβάτι με κλειστά παράθυρα… (Γιόλα Αναγνωστοπούλου)”