Καμιά ομορφιά (Νίκος Γρηγοριάδης)

portrait-of-a-girl

Γράφω το ποίημα που γεννήθηκε από σένα.
Το λούζω, το χτενίζω να μοσχοβολά.
Ύστερα χαϊδεύω την κρουστή του σάρκα.
Όμως καμιά ομορφιά δεν αντικαθιστά
άλλη ομορφιά. Κανένα ποίημα
δε σκορπά την ευωδιά σου.
Συνέχεια ανάγνωσης “Καμιά ομορφιά (Νίκος Γρηγοριάδης)”

Προσωπεία (Χρυσούλα Βακιρτζή)

venice-death-masks

Σε μια κρίση αναπόφευκτης
ειλικρίνειας
η ζωή έβγαλε τη φανταχτερή
μάσκα του θριάμβου της,
και τότε αποκαλύφθηκε το νικηφόρο
πρόσωπο του θανάτου
που χαμογελούσε σαρκαστικά.
Συνέχεια ανάγνωσης “Προσωπεία (Χρυσούλα Βακιρτζή)”

Σε μια με τα σταχτιά (Μενέλαος Λουντέμης)

beach-clouds

Θαρρούσα ως τώρα –φίλοι μου καλοί–
Θαρρούσα –ως τώρα–
Πως όλα βάδιζαν στη γη
με το αληθινό τους χρώμα.
Η χαρά άσπρη. Η θλίψη χλωμή. Συνέχεια ανάγνωσης “Σε μια με τα σταχτιά (Μενέλαος Λουντέμης)”

Καθυστερημένη επισκέπτρια (Μενέλαος Λουντέμης)

woman-cemetery

Ωραία που ήταν η περαστική
από το κοιμητήρι μου, κυρία!
Είχε μια θελκτική δειλή απειρία
στο πένθος της, μια θλίψη ελκυστική. Συνέχεια ανάγνωσης “Καθυστερημένη επισκέπτρια (Μενέλαος Λουντέμης)”

Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα (Καρυωτάκης, Πλάτωνος, Γιαννάτου)

Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα
είδα το βράδυ αυτό.
Κάποια χρυσή, λεπτότατη
στους δρόμους ευωδιά.
Και στην καρδιά
αιφνίδια καλοσύνη.
Στα χέρια το παλτό,
στ’ ανεστραμμένο πρόσωπο η σελήνη.
Ηλεκτρισμένη από φιλήματα
θα ‘λεγες την ατμόσφαιρα.
Η σκέψις, τα ποιήματα,
βάρος περιττό.
Συνέχεια ανάγνωσης “Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα (Καρυωτάκης, Πλάτωνος, Γιαννάτου)”

Βράδυ (Καρυωτάκης, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου)

children-playing

Τα παιδάκια που παίζουν στ’ ανοιξιάτικο δείλι
μια ιαχή μακρυσμένη –
τ’ αεράκι που λόγια με των ρόδων τα χείλη
ψιθυρίζει και μένει,
Συνέχεια ανάγνωσης “Βράδυ (Καρυωτάκης, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου)”

Μπορώ να γράψω τους πιο θλιμμένους στίχους απόψε (Πάμπλο Νερούδα)

heart

Μπορώ να γράψω τους πιο θλιμμένους στίχους απόψε.

Να γράψω για παράδειγμα: «Η νύχτα είναι αστροφώτιστη,
και τρεμοπαίζουν, γαλάζια, τ’ αστέρια, στα μάκρη».
Ο άνεμος της νύχτας περιστρέφεται στον ουρανό και τραγουδάει.
Συνέχεια ανάγνωσης “Μπορώ να γράψω τους πιο θλιμμένους στίχους απόψε (Πάμπλο Νερούδα)”