Θα ‘ρθει μια μέρα (Μανόλης Αναγνωστάκης)

Θα ‘ρθει μια μέρα που δε θα ‘χουμε πια τι να πούμε
Θα καθόμαστε απέναντι και θα κοιταζόμαστε στα μάτια
Η σιωπή μου θα λέει: Πόσο είσαι όμορφη, μα δε
βρίσκω άλλο τρόπο να στο πώ
Θα ταξιδέψουμε κάπου, έτσι από ανία ή για να
πούμε πως κι εμείς ταξιδέψαμε.
Συνέχεια ανάγνωσης “Θα ‘ρθει μια μέρα (Μανόλης Αναγνωστάκης)”

«Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις» (Μανόλης Αναγνωστάκης, Ποιητική)

— Προδίδετε πάλι την Ποίηση, θα μου πεις,
Την ιερότερη εκδήλωση του Ανθρώπου
Συνέχεια ανάγνωσης “«Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις» (Μανόλης Αναγνωστάκης, Ποιητική)”