Κι έτσι, είναι κάπου μια ψυχή… (Ναπολέων Λαπαθιώτης)

Κι έτσι, είναι κάπου μια ψυχή... (Ναπολέων Λαπαθιώτης)

Κι έτσι, είναι κάπου μια ψυχή κι ανίδεη και καλή,
που την ποθώ και με ποθεί, και πού με περιμένει,
—μα πέφτει η νύχτα τι νωρίς, κι οι δρόμοι είναι θολοί,
κι όλοι τραβάμε βιαστικοί, σαν αργοπορημένοι… Συνέχεια ανάγνωσης “Κι έτσι, είναι κάπου μια ψυχή… (Ναπολέων Λαπαθιώτης)”

Σονέτο (Αφιερωμένο στον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη) [Μήτσος Παπανικολάου]

Στον πολυαγαπημένο μου Ναπολέοντα

Του πόθου πηγές,
μια νιότη γυμνή,
του δρόμου θέλγητρο
προς τ’ άγνωστο πάντα,
Συνέχεια ανάγνωσης “Σονέτο (Αφιερωμένο στον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη) [Μήτσος Παπανικολάου]”

Μόνος ήρθα κάποιο βράδυ…. [Αποχαιρετισμοί στη μουσική, II) (Ναπολέων Λαπαθιώτης)

Μόνος ήρθα κάποιο βράδυ, –κι ήσαν όλοι, γύρω μόνοι,
κι όλοι ξένοι, τραγουδάμε, μες στη νύχτα που σιμώνει
Συνέχεια ανάγνωσης “Μόνος ήρθα κάποιο βράδυ…. [Αποχαιρετισμοί στη μουσική, II) (Ναπολέων Λαπαθιώτης)”

Είμαι μόνος (Ναπολέων Λαπαθιώτης)

piano

Είμαι μόνος. Βραδιάζει. Τι να κάνω…
Τα χέρια μου είναι τόσο απελπισμένα!
Τα χέρια μου είναι τόσο κουρασμένα!
Τ’ αφήνω και γλιστρούν, αργά, στο πιάνο…

Συνέχεια ανάγνωσης “Είμαι μόνος (Ναπολέων Λαπαθιώτης)”

Ψυχή της νύχτας (Ναπολέων Λαπαθιώτης)

Παίζει το φως με το νερό, στην άκρη του γιαλού,
μα γω είμαι μόνος και μακριά – κι είναι η ψυχή μου αλλού·
κι ενώ στα γύρω φαίνεται χαμένη και δοσμένη,
με διπλωμένα τα φτερά, το δειλινό προσμένει.

Συνέχεια ανάγνωσης “Ψυχή της νύχτας (Ναπολέων Λαπαθιώτης)”