Σχολείο αφοσιωμένων ποιητών (Γιώργος Σεφέρης)

Αν ευχόμουν ένα «σχολείο αφοσιωμένων ποιητών» -για να θυμηθώ τον Ρήγα- θα ήταν ένα σχολείο όπου οι μαθητευόμενοι, ανάμεσα σε πολλά άλλα (που παραλείπω για συντομία και για να περιοριστώ στα γλωσσικά), Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος «Σχολείο αφοσιωμένων ποιητών (Γιώργος Σεφέρης)”

Κι αν ο αγέρας φυσά δε μας δροσίζει (Μυθιστόρημα, ΙΘ’, Γιώργος Σεφέρης)

Κι αν ο αγέρας φυσά δε μας δροσίζει
κι ο ίσκιος μένει στενός κάτω απ’ το κυπαρίσσια
κι όλο τριγύρω ανήφοροι στα βουνά

μας βαραίνουν
οι φίλοι που δεν ξέρουν πια πώς να πεθάνουν.

Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι (Μυθιστόρημα, ΙH’, Γιώργος Σεφέρης)

Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος «Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι (Μυθιστόρημα, ΙH’, Γιώργος Σεφέρης)”

Συνέδριο για τον Σεφέρη, Κέρκυρα (11-13/11/2011)

Με αφορμή τη συμπλήρωση σαράντα χρόνων από τον θάνατο του νομπελίστα ποιητή Γιώργου Σεφέρη (21 Σεπτεμβρίου 1971), η Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών (Μουσείο Σολωμού) οργανώνει Επιστημονικό Συνέδριο αφιερωμένο στη μελέτη του έργου του ποιητή, με γενικό τίτλο «Άνθη της πέτρας», στο πλαίσιο των ετήσιων συνεδρίων της Εταιρείας. Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος «Συνέδριο για τον Σεφέρη, Κέρκυρα (11-13/11/2011)”

Ο ύπνος σε τύλιξε, σαν ένα δέντρο, με πράσινα φύλλα (Μυθιστόρημα, ΙΕ’, Γιώργος Σεφέρης)

Γιώργος Σεφέρης & Μίκης Θεοδωράκης, Ο ύπνος σε τύλιξε
(τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη / δίσκος: Επιφάνια Αβέρωφ (1970))

Quid πλατανών opacissimus?

Ο ύπνος σε τύλιξε, σαν ένα δέντρο, με πράσινα φύλλα,
ανάσαινες, σαν ένα δέντρο, μέσα στο ήσυχο φως,
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος «Ο ύπνος σε τύλιξε, σαν ένα δέντρο, με πράσινα φύλλα (Μυθιστόρημα, ΙΕ’, Γιώργος Σεφέρης)”