Κάποιες ξαστεριές (Χρήστος Ντάλιας)

fairyland-canyon

Όταν με ρώτησες «γιατί τόσο σκοτεινός
ο κήπος;», έλπιζα να βρεις κάποτε
τη φωτεινή μουσική της αγάπης μου.
Και κάθε χρόνο με ξαναρωτούσες, ώσπου
βαρέθηκες. Ήταν φανερό ότι βαρέθηκες
κι ότι δεν είχα πια χαμόγελο αγωνίας
για σένα. Συνέχεια ανάγνωσης “Κάποιες ξαστεριές (Χρήστος Ντάλιας)”