Λόρκα, Φεδερίκο Γκαρθία

Ο Φεδερίκο δελ Σαγράδο Κοραθόν δε Χεσούς Γαρθία Λόρκα (Federico del Sagrado Corazón de Jesús García Lorca, προφέρεται: [feðeˈɾiko ɣarˈθi.a ˈlorka]) (Φουέντε Βακέρος, 5 Ιουνίου 1898 – Βιθνάρ, 19 Αυγούστου 1936), ήταν Ισπανός ποιητής και δραματουργός που ανήκει στη λεγόμενη «γενιά του ’27», ομάδα συγγραφέων που προσέγγισε την ευρωπαϊκή αβάν-γκαρντ με εξαιρετικά αποτελέσματα, ούτως ώστε το πρώτο μισό του 20ου αιώνα να ορίζεται ως «αργυρή εποχή» (edad de plata) της ισπανικής λογοτεχνίας. Δολοφονήθηκε κατά το ξέσπασμα του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου από αγνώστους, οι οποίοι πολύ πιθανόν συνδέονταν με τον εθνικιστικό φασισμό, επειδή ο ίδιος σχετιζόταν ή υποστήριζε τους Δημοκρατικούς.

Ποίηση

1928: Romancero gitano – «Τσιγγάνικο τραγουδιστάρι»

  • Αργύρης Ευστρατιάδης, εκδ. Καστανιώτης, 1998
  • Οδυσσέας Ελύτης,μουσικές εκδόσεις Ρωμανός, 2000
  • Κώστας Ε. Τσιρόπουλος, εκδόσεις των Φίλων, 2006

1930: Poeta en Nueva York. – «Ποιητής στη Νέα Υόρκη»

  • Βασίλης Λαλιώτης, εκδόσεις Σμίλη, 1993
  • Χρίστος Γούδης, εκδόσεις Τραυλός, 2005

1931: Divan del Tamarit

  • Βασίλης Λαλιώτης, εκδόσεις Παρουσία, 2000

1934: Duente – «Ντουέντε (ομιλία του για την ποίηση)

  • Ολυμπία Καράγιωργα, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1998
  • Γιώργος Γεωργούσης, έκδοση του Ινστιτούτου Θερβάντες, 2003
  • Γιώργος Γεωργούσης, εκδ. Γαβριηλίδης, 2007

1935: Llanto por Ignacio Sánchez Mejías – «Μοιρολόι για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας»

  • Γιώργος Γεωργούσης, εκδ.Διάττων, 2002
  • Αργύρης Ευστρατιάδης, εκδ. Ηριδανός, 2006
  • Γιώργος Γεωργούσης, εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2014

1936: Sonetos del amor oscuro – «Σονέτα του σκοτεινού έρωτα»

  • Σωτήρης Τριβιζάς, εκδόσεις Μικρή Άρκτος, 2004
  • Μάγια Μαρία-Ρούσσου, εκδ. Ελεγεία, 2008
Σονέτο του γλυκού παραπόνου (Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, μετάφραση: Γιάννης Σουλιώτης)Σονέτο του γλυκού παραπόνου (Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, μετάφραση: Γιάννης Σουλιώτης)

Σονέτο του γλυκού παραπόνου (Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, μετάφραση: Γιάννης Σουλιώτης)

Φοβάμαι μη χάσω το θαύμα των αγαλμάτινων ματιών σου και τη μελωδία που μου αποθέτει τη νύχτα στο μάγουλο το… Συνέχεια ποιήματος