Ρίτσος, Γιάννης

Ο Γιάννης Ρίτσος (Μονεμβασιά, 1 Μαΐου 1909 – Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 1990) ήταν ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες ποιητές με διεθνή φήμη και ακτινοβολία. Δημοσίευσε πάνω από εκατό ποιητικές συλλογές και συνθέσεις, είκοσι δύο μυθιστορήματα, 1 θεατρικό έργο και μελέτες. Τα έργα του συμπληρώνουν πολλές μεταφράσεις, χρονογραφήματα και άλλα δημοσιεύματα. Αρκετά από τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες. Υπήρξε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς όταν το ΚΚΕ βρισκόταν στη παρανομία.

Ο Ρίτσος νόσησε από φυματίωση, ξεπέρασε την ασθένεια (πράγμα δύσκολο για την εποχή) και πέρασε από υλικές και ηθικές δοκιμασίες. Στο σανατόριο του «Σωτηρία», όπου νοσηλευόταν, ήρθε κοντά με τον μαρξισμό και την Αριστερά, πράγματα που επηρέασαν βαθύτατα την ποίησή του και τον τρόπο ζωής του. Αφού πέρασε από διάφορα σανατόρια, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου εργάστηκε ως αυτοδίδακτος σκηνοθέτης στην Εργατική Λέσχη και ως ηθοποιός και χορευτής σε επιθεωρήσεις.

Η ποίηση του Γιάννη Ρίτσου επηρεάστηκε τόσο από τα βιώματά του, όσο και από τις κοινωνικές αναταραχές της χώρας. Μέσα στα ποιήματά του έχει βιώματα που αντλήθηκαν από τον Εμφύλιο Πόλεμο, τις εξορίες που υπέστη και από κάθε κοινωνικό, μικρό ή μεγάλο, έναυσμα που το δόθηκε, όπως για παράδειγμα το ποίημα του ο Επιτάφιος. Ο Ρίτσος μέσα στα ποιήματά του γίνεται άλλοτε ερωτικός κι άλλοτε βαθιά υπαρξιακός. Η Χρύσα Προκοπάκη αναφέρει: «Αν κάποιος θα ήθελε να διαβάσει την ιστορία του περασμένου αιώνα, θα την έβρισκε ακέραια στην ποίηση του Ρίτσου.» Ο Ρίτσος έδωσε την πρώτη του παρουσία στα γράμματα το 1924 με το ψευδώνυμο «Ιδανικό Όραμα», στο περιοδικό Η Διάπλασις των Παίδων. Η παρουσία αυτή άρχισε επίσημα το 1930 και τελείωσε με τον θάνατο του ποιητή, αφού δημιουργούσε μέχρι και το τέλος του.

Σύνδεσμοι

Ποιήματα δημοσιευμένα στο Translatum

Άδικα (Γιάννης Ρίτσος)Άδικα (Γιάννης Ρίτσος)

Άδικα (Γιάννης Ρίτσος)

Άδικα περιμένουν οι νεκροί στις επιτύμβιες στήλες (όσοι πρόφτασαν κι απόχτησαν μια τέτοια, ή που δεν τους την έσπασαν), άδικα… Συνέχεια ποιήματος

Διαθήκη (Ταράς Σεβτσένκο, μετάφραση: Γιάννης Ρίτσος)

Σαν θα πεθάνω να με θάψετε πάνω στων λόφων τη γωνία, Περισσότερα Συνέχεια ποιήματος

Εαρινή συμφωνία ΙΙ (Γιάννης Ρίτσος)

Είχα κλείσει τα μάτια για ν' ατενίζω το φως. Περισσότερα Συνέχεια ποιήματος

Εγώ χτυπώ την πόρτα σας (Ναζίμ Χικμέτ, μετάφραση: Γιάννης Ρίτσος)

Εγώ χτύπησα την πόρτα σας δεν μπορείτε να με δείτε δε φαίνονται τα νεκρά παιδιά Περισσότερα Συνέχεια ποιήματος

Ειρήνη (Γιάννης Ρίτσος)

Τ' όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη Τ' όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη Τα λόγια της αγάπης κάτω απ'… Συνέχεια ποιήματος

Ένα πρόσωπο (Γιάννης Ρίτσος)

Είναι ένα πρόσωπο φωτεινό, σιωπηλό, καταμόναχο σαν ολόκληρη μοναξιά, σαν ολόκληρη νίκη Περισσότερα Συνέχεια ποιήματος

Η λέξη (Γιάννης Ρίτσος)

Η λέξη με είχε με βρήκε Περισσότερα Συνέχεια ποιήματος

Η μοναξιά (Γιάννης Ρίτσος)

Η μοναξιά, είπε, κάθεται πίσω απ’ τη φωνή μας. Περισσότερα Συνέχεια ποιήματος

Μετεωρισμός (Γιάννης Ρίτσος)

Τα δέντρα, με τα πρώτα κρύα, φεύγουν σκυφτά στον άνεμο. Το βράδι, ο ουρανός γίνεται μια μεγάλη κλεισμένη τζαμόπορτα. Περισσότερα Συνέχεια ποιήματος

Μικρή πρόσκληση (Γιάννης Ρίτσος)

Έλα στις φωτεινές ακρογιαλιές –μουρμούριζε μόνος– εδώ που γιορτάζουν τα χρώματα –κοίτα– Περισσότερα Συνέχεια ποιήματος

Μονοβασιά (Γιάννης Ρίτσος)

Ο βράχος. Τιποτ’ άλλο. Η αγριοσυκιά κι η σιδερόπετρα. Πάνοπλη Θάλασσα. Καθόλου χώρος για γονυκλισία. Έξω απ’ την πύλη του… Συνέχεια ποιήματος

Νομίζετε ίσως πως παραμιλάει ο πυρετός; (Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, μετάφραση, Γιάννης Ρίτσος)

Νομίζετε ίσως πως παραμιλάει ο πυρετός; Έγινε. Έγινε στην Οντέσσα. Περισσότερα Συνέχεια ποιήματος

Όχι φωνές, πικρίες και κλάματα (Σεργκέι Γεσένιν, μετάφραση: Γιάννης Ρίτσος)

Όχι φωνές, πικρίες και κλάματα. Αντίο, μηλιές πούχα αγαπήσει· μ’ άγγιξε κιόλας το φθινόπωρο κι η νιότη απόμακρα έχει σβήσει.… Συνέχεια ποιήματος

Παραδοχή (Γιάννης Ρίτσος)

Νικημένος απ' το γαλάζιο με το κεφάλι ακουμπισμένο στα γόνατα της σιωπής Περισσότερα Συνέχεια ποιήματος

Στο υπερώον (Γιάννης Ρίτσος)

Μετά την παράσταση έμεινε κρυφά στο υπερώον στα σκοτεινά. Η αυλαία ολάνοιχτη. Περισσότερα Συνέχεια ποιήματος

Στο Χριστό (Γιάννης Ρίτσος)

Ω, εσύ που μίλαες στα πουλιά, στου δάσους τα γυμνά κλαδιά, στου αγρού τα κρίνα και γλυκά στον κάθε πόνο… Συνέχεια ποιήματος

Σχήμα της απουσίας – IX (Γιάννης Ρίτσος)

Ζει η απουσία λοιπόν, μαζί μας ή και μόνη της, τη ζωή της, χειρονομεί αδιόρατα, σωπαίνει, φθείρεται, γερνάει σαν ύπαρξη… Συνέχεια ποιήματος

Σχήμα της απουσίας – Ι (Γιάννης Ρίτσος)

Ό,τι έφυγε, ριζώνει εδώ, στην ίδια θέση, λυπημένο, αμίλητο όπως ένα μεγάλο βάζο του σπιτιού, που πουλήθηκε κάποτε σε δύσκολες… Συνέχεια ποιήματος

Σχήμα της απουσίας – ΙΙ (Γιάννης Ρίτσος)

Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ' τα σπίτια τους, τριγυρίζουν εκεί, μπλέκονται στα φουστάνια τής μητέρας τους Περισσότερα Συνέχεια ποιήματος

Σχήμα της απουσίας – ΙΙΙ (Γιάννης Ρίτσος)

Κάποτε, μες στο βράδυ της άνοιξης, ένα παιδί σηκώνεται και φεύγει ανεξήγητα χωρίς κανείς να το μαλώσει· σηκώνεται αργά, απροειδοποίητα,… Συνέχεια ποιήματος