Βιβλικό τοπίο Α’ (Τάσος Λειβαδίτης)

……Ένας πόνος μακρύς μας διαπέρασε τα σπλάχνα, ως πέρα, τον ορίζοντα. Και το αρνί, που μες στην παγωνιά το θήλασε η γυναίκα μας, αδερφός του γιου μας τώρα λογιέται. Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος «Βιβλικό τοπίο Α’ (Τάσος Λειβαδίτης)”

Τάσος Λειβαδίτης, Ερωτικό γράμμα (Μη χάνεις το θάρρος σου)

Μη χάνεις το θάρρος σου
εμείς πάντα το ξέραμε
πως δε χωράει
μέσα στους τέσσερις τοίχους
το μεγάλο μας όνειρο
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος «Τάσος Λειβαδίτης, Ερωτικό γράμμα (Μη χάνεις το θάρρος σου)”

Έρωτας (Τάσος Λειβαδίτης)

Όλη τη νύχτα πάλεψαν απεγνωσμένα να σωθούν απ’ τον εαυτό τους,
δαγκώθηκαν, στα νύχια τους μείναν κομμάτια δέρμα, γδαρθήκανε
σαν δυο ανυπεράσπιστοι εχθροί, σε μια στιγμή, αλλόφρονες, ματωμένοι,
βγάλανε μια κραυγή
σα ναυαγοί, που, λίγο πριν ξεψυχήσουν, θαρρούν πως βλέπουν φώτα,
κάπου μακριά.
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος «Έρωτας (Τάσος Λειβαδίτης)”

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος (Τάσος Λειβαδίτης)

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και
για το δίκαιο.
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος (Τάσος Λειβαδίτης)”

Επιστροφή απ’ το φαρμακείο (Τάσος Λειβαδίτης)

Συνέβη χωρίς ποτέ να καταλάβω πώς — η μητέρα είχε πονοκέφαλο,
……θυμάμαι, και μ’ έστειλαν στο φαρμακείο,
Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος «Επιστροφή απ’ το φαρμακείο (Τάσος Λειβαδίτης)”

Το δείπνο (Τάσος Λειβαδίτης)

……..Άντρες με μακριές λόγχες κρατούσαν ακόμα και την αναπνοή μας μακριά απ’ το στρωμένο τραπέζι. Μα εκείνον, που τόλμησε και προχώρησε, τον κάρφωσαν και τον σήκωσαν ψηλά,
……..πάνω απ’ όλους τους συνδαιτυμόνες.

Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος «Το δείπνο (Τάσος Λειβαδίτης)”

Αλεξάνδρα Μπουφέα «Στερημένος σ’ έναν παράδεισο από λέξεις» (κριτική για τον Τάσο Λειβαδίτη)

στη Μαρία Λειβαδίτη που αγρυπνά

Ο Όμηρος επικαλείται τη συνδρομή των θεών και της Μούσας στους πρώτους στίχους των επών ομολογώντας ταυτόχρονα και την αδυναμία του. Μια αδυναμία που σχετίζεται όχι με την άγνοια των μύθων και τη διαπλοκή τους αλλά τη συνείδηση των δυσκολιών μετουσίωσή τους σε λόγο. Οι μύθοι, όπως και οι λέξεις αποτελούν αντικειμενικές υπάρξεις. Ο ποιητής αισθάνεται δέος και αμηχανία στην εξεύρεση του τρόπου με τον οποίο αυτά θα συνταιριαστούν αποτελεσματικότερα και θα εκφράσουν πληρέστερα το ζητούμενο. Συνέχεια ανάγνωσης ποιήματος «Αλεξάνδρα Μπουφέα «Στερημένος σ’ έναν παράδεισο από λέξεις» (κριτική για τον Τάσο Λειβαδίτη)”