Γυμνά χέρια (Τάσος Λειβαδίτης)

……Κανείς δε θα μάθει ποτέ με πόσες αγρυπνίες συντήρησα τη ζωή μου, γιατί έπρεπε να προσέχω, κινδυνεύοντας κάθε στιγμή απ’ την καταχθόνια δύναμη, που κρατούσε αυτήν την αδιατάρακτη τάξη, Συνέχεια ανάγνωσης “Γυμνά χέρια (Τάσος Λειβαδίτης)”

Βιβλικό τοπίο Β’ (Τάσος Λειβαδίτης)

……Βάρβαρες φυλές με μεγάλα πέλματα ανάσκαψαν την πατρική γη και μόνο ένα χάνι ερειπωμένο έστεκε ακόμα πλάι στο δρόμο, όπου άφηναν τις ψείρες τους οι περαστικοί, Συνέχεια ανάγνωσης “Βιβλικό τοπίο Β’ (Τάσος Λειβαδίτης)”

Χωρίς επάγγελμα (Τάσος Λειβαδίτης)

……Βράδιαζε και χτυπούσαν ακόμα τα σφυριά στήνοντας το ικρίωμα, δεν είχαν ακούσει τη μεγάλη είδηση του αίματος, δεν ξέρανε πως είχα δραπετεύσει κι έγλειφα κιόλας τη χυμένη ζάχαρη στο πάτωμα, μην τρίξουν τα βήματα της παραδουλεύτρας και τη διώξουν. Συνέχεια ανάγνωσης “Χωρίς επάγγελμα (Τάσος Λειβαδίτης)”

Η έκτη ημέρα (Τάσος Λειβαδίτης)

……Ήταν η έκτη μέρα της δημιουργίας, η μητέρα είχε ντυθεί στα μαύρα, φορούσε και το καλό καπέλο της με το βέλο, «δεν έπρεπε να μας το κάνει αυτό ο Θεός» είπε, στο βάθος χλωμοί άντρες στήναν τη μεγάλη σκηνή του τσίρκου, Συνέχεια ανάγνωσης “Η έκτη ημέρα (Τάσος Λειβαδίτης)”

Σε μια γυναίκα (Τάσος Λειβαδίτης)

Θυμάσαι τις νύχτες; Για να σε κάνω να γελάσεις περπατούσα πάνω
……στο γυαλί της λάμπας.
«Πώς γίνεται αυτό;» ρώταγες. Μα ήταν τόσο απλό
αφού μ’ αγαπούσες

Συνέχεια ανάγνωσης “Σε μια γυναίκα (Τάσος Λειβαδίτης)”

Ο επόμενος (Τάσος Λειβαδίτης)

……Τα παιδιά κοιμόντουσαν ωχρά, δαγκωμένα απ’ τα γαβγίσματα του ταξιδιού, τα χωράφια ήταν ξέσκεπα και η μέρα τόσο γαλάζια, ο οδοστρωτήρας αγκομαχούσε τυραννισμένος απ’ τις μύγες, στις άγρυπνες νύχτες μου μάρτυς μονάχα ο Θεός κι η πεθαμένη υπηρέτρια, που ακούγοντας ένα περαστικό κουδούνι σηκώθηκε απ’ τον τάφο της ν’ ανοίξει. Συνέχεια ανάγνωσης “Ο επόμενος (Τάσος Λειβαδίτης)”

Έρημος σταθμός (Τάσος Λειβαδίτης)

……Μόλις πέθανα, βγήκα απ’ το μεγάλο καθρέφτη του πατρικού σπιτιού, το σούρουπο είχε μια παράφορη οικειότητα, η Τερέζα έλεγε το παλιό τραγούδι των αλλοπαρμένων σταθμών που ακολούθουσαν τα τρένα, κι εγώ δεν είχα πού να πάω κι αποκοιμήθηκα στα χέρια των τυφλών, που εντούτοις άναβαν τη λάμπα, Συνέχεια ανάγνωσης “Έρημος σταθμός (Τάσος Λειβαδίτης)”

Εξόφληση (Τάσος Λειβαδίτης)

……Η παιδική ηλικία μου γλίστρησε ανάμεσα σε παλιά ερμάρια, οι αμαξάδες βλαστημούσαν καθώς παίρνανε τη στροφή, αργά, λυγισμένοι απ’ τη σκόνη κι η κοιλιά μου σκουλήκιαζε από αναρίθμητες πείνες. Συνέχεια ανάγνωσης “Εξόφληση (Τάσος Λειβαδίτης)”