Βιβλικό τοπίο Β’ (Τάσος Λειβαδίτης)

……Βάρβαρες φυλές με μεγάλα πέλματα ανάσκαψαν την πατρική γη και μόνο ένα χάνι ερειπωμένο έστεκε ακόμα πλάι στο δρόμο, όπου άφηναν τις ψείρες τους οι περαστικοί, Συνέχεια ανάγνωσης “Βιβλικό τοπίο Β’ (Τάσος Λειβαδίτης)”

Πού είσαι (Φυσάει, Λειβαδίτης, Παπακωνσταντίνου)

Έβρεχε εκείνο το βράδυ, έβρεχε
ανέβηκα τα σκαλιά κανείς στην κάμαρα
Έβρεχε; έτρεμε στ’ ανοιχτό παράθυρο η κουρτίνα
Έβρεχε… Συνέχεια ανάγνωσης “Πού είσαι (Φυσάει, Λειβαδίτης, Παπακωνσταντίνου)”

Σε μια γυναίκα (Τάσος Λειβαδίτης)

Θυμάσαι τις νύχτες; Για να σε κάνω να γελάσεις περπατούσα πάνω
……στο γυαλί της λάμπας.
«Πώς γίνεται αυτό;» ρώταγες. Μα ήταν τόσο απλό
αφού μ’ αγαπούσες

Συνέχεια ανάγνωσης “Σε μια γυναίκα (Τάσος Λειβαδίτης)”

Εξόφληση (Τάσος Λειβαδίτης)

……Η παιδική ηλικία μου γλίστρησε ανάμεσα σε παλιά ερμάρια, οι αμαξάδες βλαστημούσαν καθώς παίρνανε τη στροφή, αργά, λυγισμένοι απ’ τη σκόνη κι η κοιλιά μου σκουλήκιαζε από αναρίθμητες πείνες. Συνέχεια ανάγνωσης “Εξόφληση (Τάσος Λειβαδίτης)”

Ενέδρα (Τάσος Λειβαδίτης)

……Βασίλευε ο ήλιος πίσω απ’ τους στρατώνες, οι ζητιάνοι ψάχνανε για λίγο νερό, μα όλα τα λαγήνια ήταν αναποδογυρισμένα στην πόλη Κανά, οι γυναίκες φεύγανε κλαίγοντας μέσα στο κίτρινο σούρουπο, εγώ, κυνηγημένος, μοίραζα πάνω στο λόφο το κρασί μου με ληστές και ψευδομάρτυρες, ενώ ο σταυρός δάγκωνε κιόλας την άκρη του παλτού μου. Συνέχεια ανάγνωσης “Ενέδρα (Τάσος Λειβαδίτης)”