Καθένας με το θάνατό του… (Σωτήρης Τριβιζάς)

Άσε με να σ’ αγαπώ (Τζόις Μανσούρ, μετάφραση: Έκτωρ Κακναβάτος)

Kαθένας με το θάνατό του ονειρεύεται.

Kράτησα λίγη απ’ την ανάσα σου
και τη σιωπή ρυτίδα των χειλιών σου
αλλά εσύ δεν έχεις πρόσωπο και σώμα
το κάθε βράδυ λιγοστεύεις σαν μια λέξη
που ράγισε τον άνεμο χωρίς επιστροφή.

Eδώ καθένας ζει το θάνατό του
την κάθε μέρα κρύβοντας τα χέρια του
την κάθε νύχτα με τη μουσική
και τα σκοτάδια.

Όμως σε γνώρισα στο φως πριν από χρόνια
γνώρισα τη φωνή σου και το γέλιο σου
να φέγγει ανάμεσα σε λέξεις που καπνίζουν.

Έπειτα πέρασες στη φλέβα.

Σωτήρης Τριβιζάς

Σχόλια