Κάνοντας στάση απόβραδο κοντά σε δάση (Ρόμπερτ Φροστ, μετάφραση: Νίκος Φωκάς)

Τίνος είναι τα δάση αυτά, θαρρώ το ξέρω.
Ωστόσο μένει στο χωριό, κι ενώ το στρώνει
Δεν θα το μάθει πως σταμάτησα εδώ πέρα
Να δω που σκέπασε τα δάση του το χιόνι.
Συνέχεια ανάγνωσης “Κάνοντας στάση απόβραδο κοντά σε δάση (Ρόμπερτ Φροστ, μετάφραση: Νίκος Φωκάς)”

Σε παλιό συμφοιτητή (Καρυωτάκης, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου)

Φίλε, η καρδιά μου τώρα σαν να εγέρασε
Τελείωσεν η ζωή μου της Αθήνας,
που όμοια γλυκά και με το γλέντι επέρασε
και με την πίκρα κάποτε της πείνας.
Συνέχεια ανάγνωσης “Σε παλιό συμφοιτητή (Καρυωτάκης, Λένα Πλάτωνος, Σαβίνα Γιαννάτου)”

Σονέτο του γλυκού παραπόνου (Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, μετάφραση: Γιάννης Σουρλιώτης)

Φοβάμαι μη χάσω το θαύμα
των αγαλμάτινων ματιών σου και τη μελωδία
που μου αποθέτει τη νύχτα στο μάγουλο
το μοναχικό ρόδο της ανάσας σου
Συνέχεια ανάγνωσης “Σονέτο του γλυκού παραπόνου (Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, μετάφραση: Γιάννης Σουρλιώτης)”

Ηδονή (Κωνσταντίνος Καβάφης)

Χαρά και μύρο της ζωής μου η μνήμη των ωρών
που ηύρα και που κράτηξα την ηδονή ως την ήθελα.
Χαρά και μύρο της ζωής μου εμένα, που αποστράφηκα
την κάθε απόλαυσιν ερώτων της ρουτίνας.