Ποίηση και θάνατος (Αντώνης Φωστιέρης)

Μαθήτρια: Στα ποιήματά σας κάνετε συχνά αναφορά στο θάνατο. Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος γι’ αυτό; Ο τρόμος και η απειλή του θανάτου λειτουργούν γόνιμα στη γραφή;
Συνέχεια ανάγνωσης “Ποίηση και θάνατος (Αντώνης Φωστιέρης)”

Περίμενε να γεράσει για να βγει στην ποίηση [23] (Δημήτρης Καταλειφός)

Περίμενε να γεράσει για να βγει στην ποίηση. Κοίταξε
πίσω ή μπροστά; Έκλεισε την πόρτα του πιάνοντας
μολύβι και χαρτί. Το πρωί γράφει από φως, τις νύχτες
από σκοτάδι, και στο μεσοδιάστημα κυκλώνεται από ομίχλη.
Συνέχεια ανάγνωσης “Περίμενε να γεράσει για να βγει στην ποίηση [23] (Δημήτρης Καταλειφός)”

Η μόνη γη (Χλόη Κουτσουμπέλη)

Ήθελα κάποτε να σου γράψω ένα γράμμα, δεν γνώριζα όμως τα ιερογλυφικά.
Ήθελα κάποτε να συναντηθούμε, μια άλλοτε αργούσες εσύ έναν αιώνα, άλλοτε εγώ ερχόμουν μια χιλιετία πιο νωρίς.
Συνέχεια ανάγνωσης “Η μόνη γη (Χλόη Κουτσουμπέλη)”