Πρωτοχρονιά (Κωστής Παλαμάς)

Αγάπες πρώιμες, όψιμες, αλαργινοί καιροί,
τώρα και χτες, πληγές χαρές, ω ριζικά του κόσμου,
κ’ εσείς που κάπου ζήσατε, και λιώνετε νεκροί,
κ’ εσείς με μάτια ολάνοιχτα που ζείτε ακόμα εμπρός μου,
Συνέχεια ανάγνωσης “Πρωτοχρονιά (Κωστής Παλαμάς)”

Για μένα φτάνει σήμερα ο θάνατος

Για μένα φτάνει σήμερα ο θάνατος
κ’ είμαι σαν κάποιον που ’χει βρει τη γιατρειά
είμαι σαν κάποιονε που μπαίνει σ’ έναν κήπο
ύστερα απ’ αρρώστια μακριά.
Συνέχεια ανάγνωσης “Για μένα φτάνει σήμερα ο θάνατος”