Του τέλους (Γιάννης Μασμανίδης)

Σκάβω
Κι ας είναι ανώφελο
Να ξιφουλκώ
Με τις λέξεις
Στον πυθμένα μιας σήραγγας

Μέσα στην σπηλιά
Με γυμνωμένα στήθη
Θύελλες
Περιδονούν
Τη φωνή μου

Παγωμένο χειμωνιάτικο
Δένδρο
Αποθαρρύνω
Την προσέγγιση

Το φάσμα της υπομονής
Εξαντλεί
Τις δεξιότητες

Με επιφανειακά μεταμφιεσμένη
Την πραγματικότητα
Μειώνω την απόσταση

Η απόσταση είναι
Απλά ο τύπος
Η ψυχή δεν την προσέχει

Απειλή
Είναι το κενό
Η γεύση μιας παλιάς απώλειας
Πικρής
Στην άκρη της γλώσσας

Γιάννης Μασμανίδης, από τη συλλογή Διασάφησις (2010)

Σχόλια

Ποιήματα
Αρέσει σε %d bloggers: