Νύχτα του Πάσχα (Παυλίνα Παμπούδη)

Έτσι λοιπόν
Ελευθερώνομαι.
Κάτι άγιο, κάτι τρομαγμένο και κάτι ψόφιο
Κάτι που ανασαίνει στο βάλτο και κάτι
Κουρνιασμένο στο φεγγάρι. Το φυλαχτό
Με τα μεταξένια παραμύθια
Ο γδυτός άγγελος με τον πάσσαλο και την εξουσία
Το απίστευτο χαμόγελο
Το μοναχό δέντρο ξορκίζοντας τον άνεμο
Οι αλμυροί σου ώμοι – μη –
Ξαφνικά φέγγοντας – μη –
Ειρήνη για τον άνεμο
Ειρήνη για το φύλλωμα το άναρθρο.
Δεν είν’ αυτός ο τόπος, εδώ θα γίνει.

Μπα, εσύ
Μια απλή φάση του θανάτου…

Σχόλια

Ποιήματα
Αρέσει σε %d bloggers: